Η ΦΙΛΟΝΙΚΙΑ

Μη ορμάς εύκολα και ασύνετα εις φιλονικίας, δια να μη μεταμεληθείς κατόπιν, και μάλιστα όταν εντόνως σε κατηγορήσει ο φίλος σου.

Μάθε να υποχωρείς, δια να προλαμβάνεις και απαλύνεις τας φιλονικίας, και να μη καταφρονείς κανένα μήπως και αυτός ο φίλος σου τεθεί αντιμέτωπός σου και σε κατακρίνει. Η δε φιλονικία και έχθρα δεν θα απομακρυνθεί ποτέ από κοντά σου, αλλά ωσάν άλλος θάνατος θα σε παρακολουθεί μέχρι τέλους.

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΚΕΦ 25. ΣΤΙΧΟΣ 8-10.

Ο ΑΣΥΝΕΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

 Ο ασύνετος άνθρωπος ομοιάζει με ένα χωράφι και ο φτωχός από μυαλό με ένα αμπελώνα.

Εάν αφήσεις αυτόν ακαλλιέργητο και απεριποίητο θα μεταβληθεί εις χέρσον έκτασιν, θα γεμίσει ολόκληρος από άγρια χόρτα, θα μένη έρημος και εγκαταλελειμμένος, οι δε ξηρότοιχοι, που του χρησίμευαν ως φράχτες, θα πέσουν και θα κατασκαφτούν.

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ 24 ΣΤΙΧΟΣ 30.31. 

«Μακάριος ανήρ»

«Ίνα τι εφρύαξαν έθνη και λαοί...»

Σώσε με, Κύριε, από την κακία και τους κακούς.

 Σώσε με, Κύριε, από την κακία και τους κακούς, που με περιβάλλουν, διότι δεν έχει απομείνει πλέον άνθρωπος ενάρετος επάνω εις την γην. Σπάνιοι είναι οι ειλικρινείς και αληθινοί λόγοι μεταξύ των ανθρώπων.

Λόγια ψευδή και επιβλαβή ανταλλάσσει ο καθένας με τον πλησίον του. Από την αμαρτωλή καρδιά των βγαίνουν δια του στόματός των δολιότητες. Όγκος κακίας υπάρχει εις την καρδιά των, την οποίαν εκφράζουν με πανουργία τα χείλη των.

Είθε να εξολοθρεύση ο Κύριος όλα τα δόλια και απατηλά χείλη, τας γλώσσας των διπρόσωπων αυτών ανθρώπων, που καυχησιολογούν και κομπάζουν·

όλους εκείνους, οι οποίοι είπαν· “θα δοξάσωμεν και θα αναδείξωμεν την γλώσσα μας με την ευφράδεια μας. Τα χείλη μας είναι εις την απόλυτον διάθεσίν μας. Ποιός είναι Κύριος επάνω από ημάς; Ημείς και κανείς άλλος”.

Εις την αλαζονεία όμως και αφροσύνη αυτήν ο Κύριος απήντησαν· “εξ αιτίας της καταδυναστεύσεως των πτωχών από τους αμαρτωλούς πλουσίους, εξ αιτίας των στεναγμών των πενήτων, που καταπιέζονται, τώρα αμέσως θα εγερθώ, λέγει ο 

Κύριος, θα θέσω εις ασφαλή και σωτήριο τόπον τον καταπιεζόμενον πτωχόν και χάριν αυτού θα δείξω εις τα μάτια όλων την λαμπράν και ακατανίκητον δικαιοσύνην μου”.

Αυτά τα λόγια του Κυρίου, όπως και όλα τα λόγια του, είναι καθαρά, αγνά, απηλλαγμένα από κάθε ψεύδος, όμοια προς τον άργυρον που επυρακτώθη και εχωνεύθη στον κλίβανον της γης, και είναι τελείως καθαρός.

Συ, Κυριε, είθε να μας προφυλάξης από τους κακούς και το κακόν, να μας διατηρήσης καθαρούς και αβλαβείς μέσα εις την πονηράν αυτήν γενεάν τώρα και στους αιώνας των αιώνων.

Τριγύρω μας περιπατούν οι ασεβείς με δολιότητα. Συ όμως δεν αδιαφορείς δια τους υιούς των ανθρώπων. Όσον είναι το ύψος της δόξης σου, τόση είναι και η μεγάλη φροντίς και προσοχή σου δι' αυτούς.

ΨΑΛΜΟΣ 11

Το μάτι του δεν χορταίνει από πλούτο και υλικά αγαθά.

Περιήλθον εγώ τας κοινωνίας και είδα άλλας ματαιότητας

Ευρίσκεται ένας και μόνος άνθρωπος, δεν έχει δεύτερον από την αυτήν στέγη, δεν υπάρχει εις αυτόν ούτε παιδί ούτε αδελφός και εν τούτοις οι μόχθοι του είναι απεριόριστοι. Το μάτι του δεν χορταίνει από πλούτο και υλικά αγαθά. Ποτέ δεν εσκέφθη και δεν είπε “δια ποίον, λοιπόν, εγώ κοπιάζω και στερώ την ζωή μου από τα υλικά αγαθά;” Η άσβεστος αυτή επιθυμία των υλικών αγαθών είναι ματαία και καταθλιπτική προσπάθεια.

 ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ ΚΕΦ 4 ΣΤΙΧΟΣ 7-9

Τα παρελθόντα γεγονότα λησμονούνται, αλλά και δια τα πρόσφατα δεν θα υπάρχει ανάμνησης• όπως επίσης και δι' εκείνα, τα οποία θα συμβούν στο απώτερο μέλλον.

Εντελώς, μάταια και ανωφελή, είπεν ο Εκκλησιαστής, ότι είναι όλα όσα δεν σχετίζονται με τον Θεόν και το θέλημά του. Ματαιότης ματαιοτήτων, όλα ανεξαιρέτως τα επίγεια είναι μάταια.

Ποίον κέρδος και ποία ωφέλεια απομένει στον άνθρωπον ύστερα από τον μεγάλον μόχθον, τον οποίον καταβάλλει καθ' όλον το διάστημα της επιγείου ζωής του;

Η μία ανθρώπινη γενεά πορεύεται και φεύγει, άλλη δε έρχεται και την διαδέχεται. Η γη όμως ωσάν εις αιώνια θεμέλια στηριγμένη μένει πάντοτε.

Ο ήλιος ανατέλλει, ο ήλιος δύει και πάλιν επανέρχεται στον τόπον, από τον οποίον ανέτειλε, ως εάν κάποια δύναμις τον ελκύει.

Ο ήλιος ανατέλλει εκεί προς τα βορειοανατολικά και διαγράφων τας κυκλικάς τροχιάς του προχωρεί προς τον νότον και πάλιν επανέρχεται εις την βορειοανατολικήν περιοχήν. Ο άνεμος επίσης διαγράφει κύκλους εν τη πορεία του. Διανύει ταχέως τον δρόμον του και επανέρχεται πάλιν στους κύκλους του.

Όλοι οι ποταμοί χύνονται εις την θάλασσαν και η θάλασσα ποτέ δεν γεμίζει. Με την εξάτμιση δε και την βροχή οι ποταμοί επανέρχονται στον τόπον, από τον οποίον πηγάζουν. Εκεί πάλιν γυρίζουν.

Όλα τα λόγια των ανθρώπων προκαλούν κόπωσιν και ανία. Ο άνθρωπος δεν ημπορεί να εύρη ικανοποίηση και ανάπαυσιν ούτε εις τα ιδικά του ούτε εις των άλλων τα λόγια. Το μάτι δεν χορταίνει να βλέπει και το αυτί δεν γεμίζει ποτέ, όσα και αν ακούσει.

Ποίον είναι αυτό που έχει ήδη γίνει εν τη ροή του χρόνου; Αυτό το γεγονός θα γίνει και στο μέλλον. Ποιό είναι αυτό, που έχει πραγματοποιηθεί και λάβει ύπαρξιν; Αυτό θα πραγματοποιηθεί και στο μέλλον. Τίποτε το νέον δεν υπάρχει κάτω από τον ήλιο.

Εις εκείνον, ο οποίος θα ειπεί• “ιδού αυτό είναι νέον”, θα του δοθεί απάντησης• “αυτό έχει ήδη γίνει κατά τους παρελθόντος αιώνας εις τας γενεάς, αι οποίοι υπήρξαν και έζησαν προ ημών”.

Τα παρελθόντα γεγονότα λησμονούνται, αλλά και δια τα πρόσφατα δεν θα υπάρχει ανάμνησης• όπως επίσης και δι' εκείνα, τα οποία θα συμβούν στο απώτερο μέλλον.

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ ΚΕΦ 1. ΣΤΙΧΟΣ 2-11.

ΔΟΛΙΕΣ ΖΥΓΑΡΙΕΣ

Δόλιες ζυγαριές, που ζυγίζουν άδικα, είναι αποκρουστικές και μισητές ενώπιον του Κυρίου. Ζύγια δε ορθά και σωστά είναι δεκτά και ευλογημένα από τον Θεόν.

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ 

ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3

Η ζωή όμως των δικαίων ευρίσκεται κάτω από το παντοδύναμο προστατευτικό χέρι του Θεού, και καμιά θλίψις και βάσανος δεν θα τους εγγίση, χωρίς ο Θεός να το επιτρέψη.

Εις τα μάτια των αφρόνων ο θάνατός των εθεωρήθη ως αφανισμός και μηδένισις και η έξοδός των από τον κόσμον αυτόν ως οδύνη και τιμωρία•

η αναχώρησίς των από την ζωήν αυτήν ως όλεθρος και απώλεια. Εκείνοι όμως υπάρχουν και ζουν εν ειρήνη.

Διότι και εάν ακόμη εις τα μάτια των ανθρώπων και εκ μέρους των ανθρώπων πάσχουν και θλίβωνται, έχουν αυτοί σταθεράν και ακλόνητον την πεποίθησίν των εις την αθάνατον και μακαρίαν ζωήν.

Και εάν ολίγον ταλαιπωρηθούν και βασανισθούν εις την παρούσαν ζωήν, θα λάβουν μεγάλας αμοιβάς και βραβεία εις την αιωνιότητα. Διότι ο ίδιος ο Κύριος έθεσεν αυτούς υπό δοκιμασίαν δια των θλίψεων και τους εύρεν άξιους να βραβευθούν και να αμειφθούν από αυτόν.

Τους δοκίμασε, όπως ο χρυσοχόος δοκιμάζει και καθαρίζει τον χρυσόν δια του πυρός, και τους εδέχθη ευαρέστως, όπως δέχεται τα προσφερόμενα ολοκαυτώματα των θυσιών.

Αυτοί, όταν ο παντοδύναμος και πανάγαθος Κύριος τους επισκεφθή, θα λάμψουν και σαν σπινθήρες εις τις καλαμιές θα διατρέχουν λαμπρά τας κοινωνίας των ανθρώπων.

  

Αυτοί θα αναδειχθούν κριταί και δικασταί των ασεβών ανθρώπων. Θα κυριαρχήσουν επάνω στους λαούς, διότι ο Κύριος θα είναι βασιλεύς των στους αιώνας των αιώνων.

Όσοι έχουν στηριγμένη ακλόνητο την πεποίθησίν των στον Θεόν, θα γνωρίσουν και θα κατανοήσουν την αλήθεια• και οι πιστοί με αγάπη θα υπομένουν τας δοκιμασίας και θα παραμένουν πλησίον του Θεού, διότι η θεία χάρις και το έλεος δίδονται στους οσίους του Θεού και η στοργική του εποπτεία και προστασία στους εκλεκτούς του.

Οι δε ασεβείς, σύμφωνα με τας αμαρτωλάς αυτών επιθυμίας και σκέψεις και πράξεις, θα πάρουν την δικαίαν τιμωρία• αυτοί, που κατεφρόνησαν τον δίκαιον και απομακρύνθηκα από τον Θεό.

Διότι εκείνος, που εξουθενώνει και καταφρονεί την θείαν σοφίαν και παιδαγωγίαν, είναι ταλαίπωρος και δυστυχής. Η ελπίδα των προς μίαν άνετον και χαρμόσυνον ζωήν είναι κούφια και ανόητος. Οι κόποι των ανωφελείς, τα έργα των άχρηστα.

Αι γυναίκες των άμυαλοι και ασύνετοι, όπως αυτοί, και τα τέκνα των ασεβή και αμαρτωλά• καταραμένοι θα είναι και οι απόγονοί των.

Εξ αντιθέτου είναι μακάρια η ενάρετος εκείνη γυναίκα, η οποία, έστω και αν έμεινε στείρα, δεν εμολύνθη από άλλον άνδρα. Δεν γνώρισε άλλον άνδρα εις την κλίνην της, ώστε να παρασυρθή εις την αμαρτία. Αυτή, ως καρπό της αρετής της, θα έχει την αμοιβή της, όταν ο Κύριος εν τη αγαθότητί του επισκεφθή την ζωήν των δικαίων.

Και αυτός ακόμη ο ευνούχος, ο οποίος όμως δεν διέπραξε παρανομία τινά με το χέρι του, ούτε εσκέφθη κάτι το πονηρό εναντίον του Κυρίου, θα βραβευθή δια την αξιοπιστία του, διότι θα δοθεί εις αυτόν εκλεκτή δωρεά, τιμητική και ευχάριστος θέσις στον ναόν του Κυρίου.

Διότι ένδοξος καρπός προέρχεται πάντοτε από τους καλούς και σύμφωνα προς το θέλημα του Θεού κόπους. Ζωντανή δε και συνεχώς καρποφόρος παραμένει η ρίζα της ορθοφροσύνης και συνέσεως.

Εξ αντιθέτου τα τέκνα των μοιχών ποτέ δεν θα προοδεύσουν. Παιδιά παρανόμου κλίνης σύντομα θα εξολοθρευθούν.

Και εάν ακόμη ζήσουν μακρόν βίον, δεν θα έχουν εκ μέρους των ανθρώπων καμίαν υπόληψιν και εκτίμησιν. Και αυτό ακόμη το γήρας των θα είναι καταφρονημένον και ανυπόληπτον.

Εάν αποθάνουν ενωρίς, δεν θα έχουν καμίαν ελπίδα εις την μετά θάνατον ζωήν. Ούτε και καμίαν ελπίδα και παρηγοριά, όταν ο Κύριος φανερώση τα κρυπτά των ανθρώπων.

Διότι γενεάς πονηράς και ασεβούς τρομερά θα είναι τα τέλη της επιγείου ζωής και η πέραν του τάφου ζωή.

Μη στηρίζετε την πεποίθησιν και την ελπίδα σας στους άρχοντας

Μη στηρίζετε την πεποίθησιν και την ελπίδα σας στους άρχοντας, στους υιούς των θνητών ανθρώπων, οι οποίοι δεν έχουν πάντοτε την δύναμιν να σας σώσουν.

Του καθενός από αυτούς, όσον ισχυρός και αν φαίνεται, το πνεύμα θα εξέλθη από το σώμα κατά την ώρα του θανάτου του. Και το σώμα του θα επιστρέψη εις την γην του. Κατά δε την ημέρα εκείνην του θανάτου θα χαθούν και θα διαλυθούν όλα τα σχέδιά του.

  Μακάριος όμως είναι εκείνος, ο οποίος έχει ως βοηθόν του τον Θεόν του Ιακώβ και ο οποίος στηρίζει τας ελπίδας του εις Κύριο τον Θεό του.

ΨΑΛΜΟΣ 145 ΣΤΙΧΟΣ 3-5